12/7/2008 · Kategori: yazi
Dün bir yazı yazmıştım buraya ama artık gereksiz olduğu düşündüm bugün ve kaldırmak
ve yerine bu yazıyı yazmayı uygun gördüm.
Sitem doluydum sevdiklerime haksız mıydım artık bunun muhakemesini yapmak istemiyorum hatta yapmıyorum...
Sitem denilen şey sevgiden doğar ama içimde sevgiye dair bir şeyler kaldımı bilmiyorum.
Sitem ettim ortaokuldan buyana arkadaşıma;biz çok şeyi paylaştık yeri geldi katığımızı bölüştük,yeri geldi karşılıklı ağlaştık sonra sevinçlerimiz oldu ama büyüdük ozamanlarda ki arkadaşım yok artık,
Sitem ettim liseden buyana ikiz gibi dolaştığım arkadaşıma, hatta her sözünde dostum diyene
Hiç unutmam yağmurlu birgünde okuldan dönerken ıslanmayalım diye bir saçağın altında dakikalarca beklemiştik.Ben yağmurun tadını çıkarayım (bende biraz duygusallık hat safhada) olduğu için neler geçmişti aklımdan ne dizeler sıralanmıştı aklımda yine o anın tadını çıkarayım derken o her daim olduğu gibi söylenirdi olsun yinede ben o haliylede severdim onu,
Sitemim kuzenimeydi beraber büyüdük sayılır… onla yazları görüşebilirdik iple çekerdim memlekete gelmek için ozamanlar severdim bu memleketi şimdi ise sevemiyorum o ayrı konu,evlendi barklandı ve evlenince insanlar değişir derlerdi inanmazdım o apayrı bir insan olmuştu ben daha farklı yorumlar beklerken ondan daha farklı bir çözüm hiç ummadığım bir çözüm sundu bana ondan asla beklemiyeceğim bu beni çok üzdü iyiliğimi isterken beni çok üzdü… beni ençokta sen anlarsın sanırdım ama yanılmışım…
Sitemim; huzur diye adlandırdığım bir zamanlar huzur kokan….okudun bunlarıda bir not iliştirmedin...
Sitemim enbaşta ki şu yaşıma kadar olan baba yaydı ama artık o yok çok tuhaf bazen ona benzeyen insanlar görüyorum o sanıyorum ama değil niye böyle yaptın diyede sormuyorum sana herkes seçimini yaşıyor bir bakıma sen bizsizliği seçtin…
Yazmak istersen çok şeye sitem edersin, üzülmek istersen çok şey varda kalsın burada
Yarın oldu şunları yazarken sabah kalkıp işe gideceğim yine,yine ekmek kavgam başlayacak, herkesin olduğu gibi, hayat kısa işte iki parmak arası kadar beni üzenleri düşünüp üzülmek yerine elimde kalanlara sımsıkı sarılmalı umutları ezberlemeli dilim….
Hakikaten yoruldum kısa bir ara vermek istiyorum.Şu blog olmazsa derdime nereye dökerim bilmem
Dipnot:Bu arada 6 senenin yükünü sırtından atan (bir nebzede olsa) yolun daha açık olsun daha güzel başarılara imza atman dileğiyle…hemşerim
Birgün gelir benim mezuniyetimi de kutlarız kimbilir benimde altına imzamı atacağım başarılarım olur.
elifdunya
30/6/2008 · Kategori: yazi
Şu iç karartıcı yazıdan sonra bir sevindirici haber yazmak istiyorum.
En azından bana göre öyle ben tekrar iş buldum kendime…
O kadar zor olmadı!
Geçen hafta işten çıkarıldığımı duyduğumda ilk düşündüğüm annem ve kardeşim oldu
O kadar sarsıntılı günler yaşadık ki 3 müz.Kardeşim askerde bizi düşünerek perişan
Ben burada nereye neye yeteceğimi düşünerek aklımı oynatmaya az kalmış vaziyette
Ama hergün uyandığımda şükrediyorum yüce allahıma annem ve kardeşim ve beni sevdiğini düşündüğüm,hissettiğim birkaç insan yaşıyor diye şükrediyorum.
Allah kulunu darda koymaz koymadı da şükürler olsun.
buradan ruhuma neşeme (hamiyetim’e ) hem acil şifalar diliyorum hem de o hasta haliyle bile beni hiçbir zaman yalnız bırakmadığı için ya iyiki varsın dost sıfatı sana yakışır.Hasta halinle bile bana yetişiyorsun seni çok seviyorum.
Uzaklarda ki dostum lale me seni çok seviyorum.
Birde teyzem senide çok seviyorum
Yakınlarımdan kendi kanımdan görmediğim değeri sevgiyi sizde gördüm ben.
Bazıları diyor benim için değerlisin, ya sen başkasın, ya çok iyisin, sen nelere layıksın elif dünya geçin o palavraları ben anladım..keşke söylediğiniz o sözlerin ardında biraz gerçeklik payı olsaydı.
Düşte gör diye demiyorlar boşuna şu bloga yazmasan neyden haberiniz olacak?
Artık biliyor musunuz? ben insan sarrafı olmuşum istemeyerek oda ilk görüşte okuyorum kimliğinizi.
Ne yaptım size bilmiyorum tek suçum size değerinden fazla değer biçmek!
Aynı şehirde olup sormayan ama msn görüp bir yalancı yabancı selamı bile çok görenler
Aslında boşuna sitem ediyorum şapkanızı önünüze alıp düşünürmüsünüz ki? hiç sanmıyorum...
Bir gün benim bu günlerim geçecek iyi günlerim olacak lütfen o zaman gelmeyin yanıma!
İki elim kanda da olsa gelirim diyen nerdesin?
Nerdesiniz ?
Çoğunuz ne oldum delisi olmuş sunuz.Mevki para ardı ardına gelince bu sahte ışıltılar sizi epey oyalar olmuş.Ama insan ne oldum değil ne olacağım demeli.
Benim başıma gelmez dediklerim geldi…Allah daha beterini vermesin!
Tek duam Allah kahpe gönüllülerden ırak eylesin beni ve sevdiklerimi!
Buraya artık daha güzel yazılar yazmak istiyorum Allah kısmet ederse…
25/6/2008 · Kategori: yazi
Baba!
Babalar günün kutlu olsun….nasılsın biz siz? hani biz olmayınca daha mutlu olacaksın ya, mutlumusun şimdi bizden km lerce uzaklıklar da huzurlu musun?
Biliyor musun baba! beni işten çıkardılar.Nerden bileceksin ki açmıyız tokmuyuz diye birgün arayıp sordun mu?Baba ! babalık sadece ekmek vermekle de olmuyor…Çünkü ben o ekmeyi kazanıyorum,şerefimden, namusumdan ödün vermeden kazanmaya devam edeceğim inş... Sevgi ! sen sevgiyi de vermedin, bize çok gördün iki tatlı sözü..Kızım diye içten hiç sevmedin, oğlum diye basıp bağrına ağlamadın..
Benim babam! böyle yaparsa dedim el daha beterini yapar deyip avuttum kendimi.İnsanlığı kaybetmişler (kahpelerin rengi yokmuş) zor günlerimi bile bile işten de çıkarıldım.
Sen bizi dünyandan kovdun ya bunların canını daha nasıl yakarız diye düşündüler sanırım.
Senden sonra bir şeyleri toparlamaya çalıştıkça dağıldı heryanımız.
Abimde senin ardından bırakıp gitti bizi.Dağıldık! dağıldık!
Kelimeleri bile zor toparlıyorum ortaya abuk subuk şeyler çıkıyor.
Çok kötüyüm be baba! yaş kaç olursa olsun ben evladım.Hala çözemedim nasıl bir hırsmış senin ki bizi bir kalemde silmişsin.Türkiyenin diğer ucunda kendine yeni bir hayat kuracacak kadar vaz geçmişsin bizden sana iyi bir evlat olamadık mı? annem sana iyi bir eş olamadı mı?
Nedenleri düşünmek istemiyorum artık!
Ben ne olursa olsun bırakmadım kendimi sana sitemlerim bitmeyecekBilki seni hiçbirzaman affetmeyeceğim.Aşk yakardı canımı ağlardım anladım ki o acı hiçbirşeymiş.Bize yaşattığın bu acı hiç birşeye benzemiyor muş.
Birgün gelecek bu çektiğimiz sıkıntılar geçecek üstümüzde ki ağırlıktan kurtulacağız.Acıların da bir ömrü var neyin ömrü uzun vadeli ki?Bilki ben daha çok hırslandım hayatı tırnaklarımla kazıyorum.
İnsanlığımı unuttarmaya çalışıyorlar ama ben insan olmaktan vazgeçmeyeceğim.
Annemi düşündükçe daha çok bağlanıyorum hayata.... senden geride üzüntülerin eseri kalmasın diye çabalıyorum, onun yüzüne gülücükleri yeniden kondurmak için.31 yılın ağrısını nasıl dindiririm bilmiyorum ama... .Aslında ençok acıyı annem çekiyor kendi içinde ne fırtınalar kopuyor ama biz de dağılmıyalım kardeşimle diye hep içine akıtıyor...
Ve ben geride kalan iki insan için çabalıyorum, çabaladıkça kendim içinde çok şey yaptığıma inanıyorum.Baba! en zor günlerimde çok yalnız kaldım,çalmadı kapımızı kimse gözyaşlarımı yine kendim sildim,
Yine kendime sarılıp ağladım.Ben anladım dostumu, düşma nımı.....
Sen giderken bana bir kez daha ders verdin,hayatta hiç kimseye güvenmemeyi öğrettin...İnsan babasına bile güvenemiyormuş...
Benim için arkadaş sıfatı taşıyanlar yok! dost yok!
Senin gibi yalan oldular....ama hiçbir acının yeri senin kisi gibi değil BABA!
9/6/2008 · Kategori: yazi

Hırçınım bugün.Deli dalgalar gibi...Pusuda bekleyen mayın gibi.Yunusun artık yeter dediği,bu kadar yaşam deyip kıyıya vurduğu gibi son vermek yaşantıma.
Son vermek üzere koyulacağım yol da yokuş yukarı değil,yokuş aşağı bırakacağım kendimi.Derin kuyulara dipsiz karanlığa atacağım.
Sesimin duyulamayacağı,sağırların,körlerin oynadığı bir tiyatroda başrolleri oynamak.Yalnızca ben olmak, ben olmak.Kadehi tek başıma kaldırmak şerefine deyip, zehiri son damlasına kadar, her hücreme yayılırcasına içmek.
Yalnızca ben kendimi alkışlamak, son perdeyi ben indirmek.Dramatik yalanlara kaptırmak, son hayalimi canlandırmak.Sonsuzluğa göz yummak .Kader demeden, kendi kaderim kendim olmak.
................................
Ya uzatmaları oynamalı, yada hakeme gerek duymadan bitiş düdüğü çalmalı.
İdam mahkumuyum ama alttan sandelyemi ben çekececeğim.Kendi kaderim kendim olacağım.Ben çiğnececeğim bu yasaları, ben bozacağım kuralları.
Zaten suçlu benim.Bu dünya tertemiz,kirli olan benim.Yıkamaya gerek yok bedemi,laşkalaşmış izler,kirler.....Benim suçlu benim.
Kimsenin suçu yok hayatımda ben istedim,ben yaşadım herşeyi.Dostlarım yalancı değil,sevgili sadakatsiz,yalancı değil..... ben yaptım onlara ihaneti.Ben aldattım onları ben.Bütün suç bende öyleyse yaşamaya daha neyi bekler bu beden zaten çürümüş.Yaşarken ölmüş...
elifdunya
5/6/2008 · Kategori: siir
Bu zamanda az dostun olsun, daha iyi.
Herkesle uzaktan hoşbeş edip geçmeli.
Can gözünü açınca görüyor ki insan
En büyük dü ? Maniymiş en çok güvendiği
ömer hayyam
« Önceki | Sonraki »